Etiqueta: QUEN ME DERA EN INSUELA

  • CANTAMOS, TOCAMOS E BAILAMOS… A MUIÑEIRA!


    A muiñeira é o máis característico dos ritmos da música tradicional galega.

    A orixe do nome fai referencia á palabra muiño, xa que arredor dos muiños, nos tempos da molienda, a xente dos pobos reuníase para levar o gran. Estas xornadas eran moi longas polo que convertíanse en festivas e unha das formas de pasar o tempo era cantando, tocando e danzando.

    Ás danzas que alí facían chamáronlle “muiñeiras”.

    Neste trimestre traballaremos con diferentes muiñeiras.





  • QUEN ME DERA EN INSUELA


    Seguimos traballando coa obra de Antón Fraguas e co disco de Xoán Curiel, cunha canción con moito ritmo, “Quen me dera en Insuela”, lugar onde atopamos a casa natal do escritor.

    Quen me dera en Insuela un pedaciño de terra,
    para ir botar a iauga e pasearme por ela.
    Quen me dera verte sempre algún día cada mes,
    unha vez cada semana e un día de cada vez.

    Lerelele..

    Quen me dera ter a min a gargantiña dun galo,
    cantar como un reiseñor, falar como un papagaio.
    Quen me dera estar tan alto/a como a estrela do norte
    para ver o que se pasa en Pontevedra esta noite.

    Lerelele…

    Toca, pandeiriño, toca, se non heite de rechar,
    que me custaches os cartos, axúdamos a gañar.
    O pandeiro toca ben, as ferriñas danlle o son,
    as meniñas que o tocan elas de Insuela son.

    Quen me dera ser a rula, a ruliña do sertón,
    para facer o meu niño dentro do teu corazón.
    Quen me dera ser a rula, a ruliña do sertón,
    o meu niño xa está feito dentro do teu corazón.

    Lerelele…

    Preme no reproductor para escoitar a canción.




  • QUEN ME DERA EN INSUELA


    Seguimos traballando coa obra de Antón Fraguas e co disco de Xoán Curiel, cunha canción con moito ritmo, “Quen me dera en Insuela”, lugar onde atopamos a casa natal do escritor.

    Quen me dera en Insuela un pedaciño de terra,
    para ir botar a iauga e pasearme por ela.
    Quen me dera verte sempre algún día cada mes,
    unha vez cada semana e un día de cada vez.

    Lerelele..

    Quen me dera ter a min a gargantiña dun galo,
    cantar como un reiseñor, falar como un papagaio.
    Quen me dera estar tan alto/a como a estrela do norte
    para ver o que se pasa en Pontevedra esta noite.

    Lerelele…

    Toca, pandeiriño, toca, se non heite de rechar,
    que me custaches os cartos, axúdamos a gañar.
    O pandeiro toca ben, as ferriñas danlle o son,
    as meniñas que o tocan elas de Insuela son.

    Quen me dera ser a rula, a ruliña do sertón,
    para facer o meu niño dentro do teu corazón.
    Quen me dera ser a rula, a ruliña do sertón,
    o meu niño xa está feito dentro do teu corazón.

    Lerelele…

    Preme no reproductor para escoitar a canción.